Қиянатты көріп тұрып көзіміз Есенқұл Жақыпбеков

726
дереккөз

ТІЛ ҰШЫНДА

Тіл ұшында тұрған сөзді іркемін,

Қыл ұшында тұрғандай боп үркемін.

Қақпан қысқан қасқыр құсап тірсегін,

Екіұдай боп елең қағып тұр сенім.

Шырқыратып шындықты айтсам бір жәйсіз,

Қатар бірге жүргендерден ыңғайсыз.

Ойнап бірге күлгендерден ыңғайсыз.

Өмілдірік, құйысқанды тең ұстап,

Барған сайын бар шындықтан алыстап

Өмір сүре білгендерден ыңғайсыз.

Кіл бетсізге тұрғанымда құрмет қып,

Тіл ұшымда тұрады ылғи бір боқтық.

Кіл бетсізден құтылуға күш керек,

Тірсегімнен жібермейді тістелеп.

Бір кем дүние,

Бір күдікті ой, бір жоқтық.

дереккөз

БІЗДІҢ ЖАҚТА

Біздің жақта өте көп «сыйлы ағалар»,

Шекпенділер, шектен тыс милы ағалар.

Келгенде де кеткенде қинады олар

Самарқанға кіргендей сарттың Ханы,

Керней тартып шулайды сиреналар.

Біздің жақта өте көп сыйлы адамдар,

Келгенде де кеткенде «қимағандар».

Шекпен, шапан ел-жұрттан жинағандар,

Біздің жақта өте көп Айса адамдар

Қара жердің бетіне сыймағандар.

Ауданыма келеді айдағылар,

Елбасына күн туса- сайдағылар.

Жер бетінен биікте жүрсе-дағы,

Жер бетінің жемтігін пайда қылар.

МАИдағылар жол аршып жанын салар,

Ашып берер күштінің жолын солар.

Кім келді екен деп едім көрейінші

Көзіме ешкім түспеді көңіл толар

Сонда да осы сыйлатып зорлықпенен,

Сындырады адамның сағын солар.

Болар еді өтсе де дыбыс қылмай,

Өзге жұртты жолынан ығыстырмай.

Бір дауылдан қалмайтын «шатырларым»,

Бір от түссе лаулайтын қуыс қурай.

КӨТЕН

Жата-жата іш әбден пысығасын,

Бірдеңе айтып, үйіңнен сытыласың.

Барасың бір ортаға, барасың да,

Оларға да онша аумай ықыласың

Бірдеме айтып одан да құтыласың.

Зая кетіп өлеңің, тер мен еңбек,

Көріне алмай жүресің елге жөндеп.

Көрінейін десең де тұрып алар,

Көтені үлкен біреулер көлденеңдеп.

Өліп-өшіп еңбегің еленгенше,

К…ке бөстек жасайды сенен көрпе.

Қай көтеннің дәуірі туды екен деп,

Көтен аңдып өтесің өле-өлгенше.

Көтен – арман, күнде бір көтен – үміт,

Адам бола алмайсың жеке жүріп.

Бір-ақ уыс боп қапты өз көтенім,

Көрінгенді жүргенде «көке» қылып.

Бұл заман да өзгерер бір жағына,

Сенің к…ің біткенше көтеріліп.

ӨЗІМІЗ

Қиянатты көріп тұрып көзіміз,

Шеннен қорқып, шегіншектеп көбіміз.

Жылы жауып шектен шыққан қылығын,

Дейтін болдық өзіміз ғой, өзіміз.

Ол найсапқа өтпеген соң сөзіміз,

Дейтін болдық өзіміз ғой, өзіміз.

Екі қолын қанға малып тұрса да,

Көрмейтұғын болды оны да көзіміз.

Бірді де емес зар жылатқан мыңдарды,

Өзіміздің кісі дейміз сұмдарды.

Сондайларды бірақ сөзбен тоқтатар,

Осы біздің ел мен жұртта кім қалды?

Осы сұрақ мені ылғи да қинайды,

Осы сұрақ ақылыма сыймайды.

Басу айтып басқызбайды ағайын,

Ашына айтып ақын жазған шимайды.

«Өзімізге» енді мен де көнгенмін,

Өзіміз деп көне берер пендеңмін

Бұл өзіміз болды бүгін зор ұғым,

Ауыстырып алғандаймын орынын.

Маңдайдағы оң көз бенен сол көздің,

Өзіміз ғой…

Бізді TDKO қосымшаcынан оқу ыңғайлырақ! App Store-дан жүктеу үшін.

 

Бөлісу
Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on VK